homemade sesja 1 (60)

W 7 zup dookoła świata.

Wiedzieliście, że historia zupy sięga początków historii ludzkości? Istnieją hipotezy, że już neandertalczycy gotowali pierwsze zupy ze skóry zwierzęcej, wody oraz roślin. Tracili oni zęby na długi czas przed śmiercią, więc była to doskonała potrawa, zapewniająca im przetrwanie. Pierwsze zupy przyrządzano w muszlach oraz wydrążonych kamieniach, które w późniejszym czasie wykładano skórą. Najstarsze naczynia ceramiczne pochodzą z 5000 r. p.n.e. i zostały odnalezione na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Przez wiele lat zupa stanowiła potrawę, która, ze względu na niskie koszty wykonania, łączyła ludzi ze wszystkich klas społecznych. Na popularności (i składzie) zyskała w renesansie i baroku. Wtedy też przygotowywano ją z dużą ilością mięsa – wołowiny, wieprzowiny, baraniny i bażantów. Wielkim fanem tej potrawy był Ludwik XIV, który potrafił sięgać po kilka różnych smaków tego samego dnia. Historia zupy jest długa i nieprzerwanie toczy się po dziś dzień. Danie to znane jest na całym świecie i ma wiele różnych odsłon. Zapraszamy w podróż dookoła globu w poszukiwaniu najciekawszych smaków!

Zupa gulaszowa – Węgry

Na Węgrzech znana jako gulyásleves lub krócej – gulyás, co oznacza „pasterz bydła”. To właśnie od pasterzy wywodzi się tradycja tej potrawy. W Polsce często nazywa się ją bograczem, ponieważ na początku przyrządzano ją na świeżym powietrzu w kociołku. Bogrács z węgierskiego to właśnie kociołek. Tradycyjnie w zupie gulaszowej powinny znaleźć się mięso, papryka, cebula i smalec. Zdarzają się też ziemniaki i kluski.

Gazpacho – Hiszpania

Gazpacho to wywodzący się z Andaluzji hiszpański chłodnik. Nie wymaga gotowania i jest podawany na zimno, czasem z kostkami lodu. Głównymi składnikami są zmiksowane ze sobą surowe warzywa, ocet, oliwa oraz rozmoczony chleb. Najpopularniejszy przepis na to danie opiera się na dojrzałych pomidorach.

Minestrone – Włochy

Zupa ta nie ma sprecyzowanego przepisu i bazuje na sezonowych warzywach. Posiada też kilka odmian, które różnią się w zależności od regionu. Najczęściej można w niej spotkać takie składniki, jak cukinia, fasolka szparagowa, marchew, zielony groszek oraz szpinak. Są dwie teorie odnośnie pochodzenia Minestrone. Jedna z nich skupia się wokół etymologii klasztornej – duchowni, poszukując prostych składników, które wolno im jeść, sięgali po warzywa uprawiane w przyklasztornych ogródkach. Druga hipoteza mówi, że minestrone było zupą wymyśloną przez ubogich z dostępnych im produktów.

Miso – Japonia
Jak sama nazwa wskazuje, głównym składnikiem zupy jest miso – pasta z soi. Ziarna poddawane są fermentacji, a następnie mielone. Im dłużej trwa cały proces, tym zupa jest ciemniejsza, a jej smak bardziej intensywny. Ta odmiana potrawy nazywana jest czerwonym miso. Po krótkim czasie fermentacji otrzymujemy natomiast słodszą i lżejszą zupę, tzw. słodkie miso. Zanim danie stało się flagową potrawą japońską, było znane też w Chinach. Pierwotnie spożywano je podczas śniadania. W XX wieku zaczęło pojawiać się w amerykańskich sklepach ze zdrową żywnością. W restauracjach na całym świecie jest podawane klientom przed spożyciem sushi.

Dahl – Indie

Dahl to bardzo gęsta i sycąca indyjska zupa z soczewicy, mleczka kokosowego oraz przypraw. Tradycyjnie podaje się ją z chlebkiem naan, wypiekanym z drożdży i białej mąki w specjalnym piecu zwanym tandoor.

Chowder – USA

Chowder to nic innego jak zupa z małży. Najczęściej podawana w północno-wschodnich stanach USA. Przybyła tam – za sprawą rybaków – z Nowej Funlandii. Północne wybrzeża Atlantyku są bogate w jadalne małże, a ich ilość wpływa na stosunkowo niską cenę. W zupie chowder łączy się je z ziemniakami, selerem naciowym oraz boczkiem. Istnieje kilka odmian tej potrawy. New England clam chowder to potrawa z sercówek zabielana śmietaną z mąką. W Rhode Island clam chowder śmietana nie występuje. Za to pojawia się dorsz. Pomidory zaś dodaje się do Manhattan clam chowder. Istnieje legenda mówiąca, że gdy w północnych stanach (czyli w ojczyźnie chowdera) usłyszano o pomidorowym dodatku, uznano, że musi to być sprawka nowojorczyków. Stąd też najprawdopodobniej wzięła się nazwa zupy.

Avgolemono – Grecja

Avgolemono jest bardzo delikatną zupą cytrynową. Jej składniki to piersi kurczaka, jarzyny, wywar oraz ryż. Zwieńczenie potrawy jest typowo greckie – dodaje się do niej ubite jajko oraz świeżo wyciśnięty sok z cytryny.